เฟอร์นิเจอร์เกรดเชิงพาณิชย์เทียบกับเกรดที่อยู่อาศัย: 7 ข้อแตกต่างที่สำคัญสำหรับร้านอาหาร

เฟอร์นิเจอร์เกรดเชิงพาณิชย์ในห้องรับประทานอาหารของร้านอาหารพร้อมบูธและเก้าอี้รับประทานอาหาร

ทางการค้า เฟอร์นิเจอร์เกรด และเฟอร์นิเจอร์ที่อยู่อาศัยอาจดูเกือบจะเหมือนกันในรูปถ่ายผลิตภัณฑ์ ภาพเงาเดียวกัน สีเดียวกัน ราคาใกล้เคียงกันเมื่อใช้ส่วนลดแล้ว นั่นคือสาเหตุที่การเปรียบเทียบทำให้เจ้าของร้านอาหารจำนวนมากเข้าใจผิด: บนกระดาษเก้าอี้รุ่นบ้านดูเหมือนเป็นการต่อรองราคา

ความแตกต่างที่แท้จริงอยู่ที่เฟรม โฟม ข้อต่อ และมาตรฐานการทดสอบ และไม่มีสิ่งใดปรากฏขึ้นเลยในสัปดาห์แรก ที่นั่งในร้านอาหารให้บริการผู้คน 40 ถึง 100 คนต่อวัน ถูกเช็ดด้วยสารเคมีทุกคืน และถูกลากข้ามพื้นระหว่างบริการต่างๆ ไม่เคยสร้างเฟอร์นิเจอร์ที่ออกแบบมาสำหรับห้องนั่งเล่นให้เหมาะกับกำหนดเวลานั้นเลย นี่คือข้อแตกต่างเจ็ดประการที่ตัดสินว่าเฟอร์นิเจอร์จะยังคงอยู่ในร้านอาหารหรือไม่

เหตุผลที่การเปรียบเทียบนี้เป็นเรื่องยาก

ภาพถ่ายซ่อนทุกสิ่งที่สำคัญ โครงเหล็กเชื่อมและโครงไม้เนื้ออ่อนเย็บเล่มเหมือนกัน โฟมความหนาแน่นสูงและโฟมราคาประหยัดมีลักษณะเหมือนกันเมื่อหุ้มเบาะ วิธีเดียวที่จะเปรียบเทียบได้อย่างตรงไปตรงมาคือการเพิกเฉยต่อภาพและซักถามการก่อสร้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่อีกหกส่วนถัดไปทำ

ความแตกต่าง 1: กรอบ

เฟรมคือโครงกระดูก และเป็นสถานที่แรกที่ทั้งสองเกรดจะแยกทางกัน

ไม้ต่อไม้แตกต่างกันอย่างไร

เก้าอี้ในที่พักอาศัยต้องใช้สกรูไม้ ลวดเย็บกระดาษ และกาว ซึ่งใช้ได้ดีเมื่อต้องนั่งเก้าอี้วันละ 2-3 ครั้ง โครงเชิงพาณิชย์ใช้เหล็กเชื่อมเต็มหรืออลูมิเนียมหนาหรือไม้เนื้อแข็งที่แห้งด้วยเตาเผาพร้อมร่องและเดือยหรือไม้ต่อเดือยเสริมด้วยบล็อกมุม

ความแตกต่างมีความสำคัญเนื่องจากเก้าอี้ร้านอาหารไม่ได้เป็นเพียงการนั่งเท่านั้น มันถูกโน้มตัวไปข้างหลัง ถูกลาก ซ้อนกัน ถูกเกวียนหนีบ และบางครั้งก็พลิกคว่ำ ข้อต่อกาวที่จัดระดับสำหรับใช้ในบ้านอย่างอ่อนโยนจะเปิดขึ้นภายในไม่กี่เดือนภายใต้การบำบัดดังกล่าว

วิธีการตรวจสอบมัน

สอบถามวัสดุกรอบและวิธีการต่อเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ผลิตที่สร้างเพื่อการต้อนรับตอบอย่างไม่ลังเล วลีที่คลุมเครือเช่น "โครงสร้างที่มั่นคง" เป็นเหตุผลที่ควรค้นหาต่อไป

ความแตกต่าง 2: ความหนาแน่นของโฟมและความหนาของวัสดุ

เก้าอี้สองตัวสามารถใช้วัสดุ "เดียวกัน" ที่น้ำหนักต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตัวเลขความหนาแน่นตามความต้องการ

โดยทั่วไป ที่นั่งเชิงพาณิชย์จะระบุโฟมที่นั่งไว้ที่ 2.0 ปอนด์/ฟุตลูกบาศก์ (32 กก./ลบ.ม.) หรือสูงกว่า ซึ่งจะเด้งกลับหลังการบีบอัด โฟมสำหรับที่พักอาศัยให้ความรู้สึกนุ่มสบายในวันแรกและแบนลงในกระทะแข็งภายในหนึ่งปีหลังจากใช้งานในร้านอาหาร แขกไม่เคยบ่นเกี่ยวกับเบาะรองนั่งที่จม พวกเขาแค่ออกไปเร็วกว่านี้และหยุดกลับมา

ความหนาแสดงอยู่ที่อื่น

ตรรกะเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับส่วนที่เหลือของโครงสร้าง: ท่อที่หนาขึ้นที่ขาและราง (เหล็กสำหรับที่อยู่อาศัยมักจะมีความหนาของผนัง 1.0 มม. ซึ่งเทียบเท่าในเชิงพาณิชย์ 1.2 ถึง 1.5 มม. หรือมากกว่า) และเบาะที่ออกแบบมาเพื่อการทำความสะอาดทุกวันด้วยผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ แทนที่จะใช้เครื่องดูดฝุ่นเป็นครั้งคราว

ความแตกต่าง 3: คะแนนโหลดและการทดสอบ

เก้าอี้รับประทานอาหารบนเครื่องทดสอบความทนทานต่อการรับน้ำหนักแบบเป็นรอบ

โดยทั่วไปเฟอร์นิเจอร์ที่อยู่อาศัยจะมีน้ำหนักประมาณ 90–113 กก. (200 ถึง 250 ปอนด์) เฟอร์นิเจอร์เกรดเชิงพาณิชย์ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมสำหรับน้ำหนัก 300 ปอนด์ (136 กก.) ขึ้นไป และพิกัดได้รับการสนับสนุนจากการทดสอบแบบวนรอบแทนที่จะเป็นโหลดคงที่เพียงครั้งเดียว

จริงๆ แล้วการทดสอบ BIFMA ครอบคลุมถึงอะไรบ้าง

มาตรฐานอุตสาหกรรมคือชุด BIFMA: รอบการบรรทุกบนเบาะนั่งนับหมื่นครั้ง ความทนทานของพนักพิง การทดสอบการตกกระแทก การบิดตัวของเฟรม การผ่าน BIFMA ไม่ได้ทำให้เก้าอี้นั่งสบาย มันทำให้อยู่รอดได้

สิ่งที่ต้องถามซัพพลายเออร์

ขอมาตรฐานที่ทดสอบผลิตภัณฑ์และเอกสารประกอบ ไม่ใช่แค่การกล่าวอ้างในหน้าการขาย โรงงานที่ทดสอบจะจัดทำรายงาน อันที่ไม่พูดถึงคุณภาพในคำคุณศัพท์

ความแตกต่าง 4: การตกแต่งพื้นผิว

พื้นผิวที่อยู่อาศัยถือว่ามีสภาพอากาศภายในอาคารที่มั่นคง การตกแต่งร้านอาหารอาจมีไอน้ำ จาระบี สารเคมีทำความสะอาด และในบางโซนอาจต้องสัมผัสกับกลางแจ้ง

การผลิตเชิงพาณิชย์ใช้การเคลือบผงบนโลหะและการปิดผนึกหลายขั้นตอนบนไม้ โดยมีการเคลือบด้วยไฟฟ้า (คาทาโฟเรซิส) ใต้ผงบนชิ้นส่วนที่สัมผัสความชื้น พื้นผิวเหล่านี้ต้านทานการบิ่นเมื่อเก้าอี้กระแทกขาโต๊ะและยึดไว้กับน้ำยาฆ่าเชื้อที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ สีสเปรย์และแล็กเกอร์เคลือบชั้นเดียว ทั่วไปที่ส่วนที่อยู่อาศัย เศษและเมฆภายใต้สภาวะที่เหมือนกัน

ความแตกต่าง 5: ประสิทธิภาพของเบาะ

ตัวอย่างผ้าหุ้มเบาะเกรดเชิงพาณิชย์ รวมถึงกำมะหยี่และไวนิล

ผู้ซื้อที่เน้นสไตล์มักถูกเผาที่นี่บ่อยที่สุด กำมะหยี่ที่ทำให้ต้องตะลึงในโชว์รูมที่อยู่อาศัยสามารถขุย เปื้อน และแยกส่วนในร้านอาหารได้ภายในหนึ่งฤดูกาล

ตัวเลขสามตัวที่มีความสำคัญ

  • ความต้านทานการเสียดสี: ถูสองครั้งมากกว่า 100,000 สำหรับการใช้งานหนักในการต้อนรับ
  • ความสามารถในการทำความสะอาด: ความทนทานต่อสารทำความสะอาดเชิงพาณิชย์ซ้ำๆ รวมถึงสารฟอกขาวในบางสถานที่
  • ความปลอดภัยจากอัคคีภัย: การปฏิบัติตาม CAL 117, BS 5852 หรือ EN 1021 ขึ้นอยู่กับตลาด

ที่ซึ่งสไตล์และความทนทานมาบรรจบกัน

นี่คือเหตุผลว่าทำไมไวนิลและผ้าประสิทธิภาพสูงจึงครองที่นั่งในร้านอาหาร แม้ว่าจะมีราคาต่อเมตรสูงกว่าก็ตาม ของเรา เก้าอี้ทานอาหารกำมะหยี่สีเขียวมีท้าวแขน จับคู่ผ้าตามข้อกำหนดการต้อนรับกับรูปลักษณ์ที่ห้องอาหารหรูต้องการ

ความแตกต่าง 6: เงื่อนไขการรับประกัน

การรับประกันเป็นความเห็นที่ตรงไปตรงมาของผู้ผลิตเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของตนเอง โดยทั่วไปความคุ้มครองที่อยู่อาศัยจะใช้เวลาหนึ่งถึงสามปีและไม่รวมการใช้งานเชิงพาณิชย์ทั้งหมด: นำเฟอร์นิเจอร์นั้นไปไว้ในร้านอาหารและการรับประกันจะถือเป็นโมฆะตั้งแต่วันแรก

เฟอร์นิเจอร์เกรดเชิงพาณิชย์มีข้อกำหนดที่เขียนขึ้นสำหรับการใช้งานทางธุรกิจ โดยทั่วไปแล้วจะใช้เวลาประมาณ 3 ถึง 5 ปีสำหรับกรอบสำหรับการใช้งานในการต้อนรับ ระยะยาวไม่ใช่ความเอื้ออาทร ซึ่งสะท้อนถึงความมั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ถูกสร้างขึ้นและทดสอบสำหรับปริมาณงานนี้อย่างแน่นอน เมื่อเปรียบเทียบราคา โปรดอ่านข้อยกเว้นก่อนราคา “ไม่ใช้เพื่อการค้า” คือประโยคที่สำคัญ

ความแตกต่าง 7: ต้นทุนรวมตลอดห้าปี

/ชุดเกรดที่อยู่อาศัยชุดเกรดเชิงพาณิชย์
ราคาเริ่มต้นต่ำกว่าสูงกว่า
ชีวิตที่สมจริงในร้านอาหาร1-3 ปี5–10 ปีขึ้นไป
ต้นทุนการให้บริการต่อปีสูงต่ำ
การปรากฏตัวในช่วงกลางภาคมองเห็นการสึกหรอ โฟมหย่อนคล้อยรักษารูปลักษณ์ด้วยการดูแลขั้นพื้นฐาน
การรับประกันในการใช้งานเชิงพาณิชย์เป็นโมฆะครอบคลุม

ร้านอาหารที่เปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ทุกๆ สองหรือสามปีจะจ่ายเงินสามครั้ง ได้แก่ การเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ การหยุดทำงานระหว่างการติดตั้งใหม่ และความรู้สึกประทับใจที่ห้องรับประทานอาหารที่ชำรุดได้รับการรีวิวและกลับมาเยี่ยมชมซ้ำ ตลอดระยะเวลาห้าปี ชุดเชิงพาณิชย์มักจะมีราคาต่ำกว่าแม้ว่าราคาสติกเกอร์จะเพิ่มเป็นสองเท่าก็ตาม

คำถามหกข้อที่ต้องถามก่อนลงนาม

  1. โครง: วัสดุ เกจ หรือพันธุ์ไม้ วิธีการต่อเป็นลายลักษณ์อักษร
  2. โฟม : ตัวเลขความหนาแน่น ไม่ใช่แค่คำว่า “ความหนาแน่นสูง”
  3. การทดสอบ: BIFMA หรือเทียบเท่า พร้อมเอกสารประกอบ
  4. ผ้า: จำนวนการถูสองครั้งและการปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยสำหรับตลาดของคุณ
  5. การรับประกัน: ครอบคลุมการใช้งานในการต้อนรับอย่างชัดเจน ข้อกำหนดของเฟรมระบุไว้
  6. ที่มา: โรงงานผลิตสำหรับร้านอาหารและโรงแรม ไม่ใช่ตัวแทนจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์ในบ้าน

การทำงานโดยตรงกับผู้ผลิตเฟอร์นิเจอร์เชิงพาณิชย์ทำให้แต่ละสิ่งเหล่านี้สามารถตรวจสอบได้จากสายการผลิตแทนที่จะเป็นแค็ตตาล็อก ซึ่งเป็นวิธีที่เราจัดการข้อกำหนดในหน้าโซลูชันโครงการของเรา หากคุณต้องการสายตาคู่ที่สองเกี่ยวกับข้อมูลจำเพาะก่อนลงนาม ให้ส่งไป การตรวจสอบข้อกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของงานประจำวันของเรา